أبنىّ إنّ من الرجال بهيمة * في صورة الرجل السميع المبصر فطن بكلّ رزيّة في ماله * وإذا أصيب بدينه لم يشعر واز كلمات شيخ بزرگوار است كه اوّل چيزى كه به آن وصيّت مىكنم ، تقوا وپرهيزكارى است . وزيانكار نشد هر كه به خدا بازگشت نمود . وهركه بر أو توكّل نمود ، معطّل نماند . وبايد كه شريعت خود را حفظ نمايى . زيرا كه آن تازيانه‌اى است براي راندن بندگان به سوى رضوان . وهر دعوايى كه از كتاب وسنّت شاهدي بر آن نباشد ، عبث وباطل است . وهر كه به حبل المتين قرآن چنگ نزند ، گمراه مىگردد ودر چاه غوايت فرو مىرود . وأيضا از اوست كه هر كه از عجايبهاى سرادقات علّيّين انتهاج به هم نمىرساند ، از غافلان است ؛ وهر كه از خوان پروردگار عالميان طعم نمىچشد ، از زيانكاران است ؛ وهر كه از اشعّهء أنوار مقرّبان لذّت نمىيابد ، از محرومان است . واز اوست كه بر تو باد به تسبيح وقرائت قرآن به نحوى كه گويا در شأن تو نازل شده است ؛ وچون اين خصايل در نفس تو جمع گرديد ، از مصلحان خواهى بود . واز اوست كه چون ضبط نمايى نفس خود را از اشتغال به زايد از مهم ضروري بدن خود ، كامل گردانى نفس را به علم وصاحب فضايل بسيار خواهى بود . واز اوست كه چون ذكاى نفس ناطقه به مرتبهء كمال رسيد وبه امداد قدس مؤيّد گرديد ، هيچ عجب نخواهد بود كه در قوّت به جايى رسد كه گويا نفس عالم است . واز اوست كه بعد از مشاهدهء تفاوت افراد نوع در ذكا ، مىتوان گفت كه ادراك علوم بدون تعلّم ممتنع نخواهد بود .